HEVtig vindt dat moeilijke maatschappelijke onderwerpen bespreekbaar moeten blijven.
Democratie vraagt ruimte voor debat, kritiek, confrontatie en verschil van inzicht. Een samenleving waarin mensen niet meer durven spreken, schrijven of discussiëren, verliest langzaam haar open karakter.
HEVtig verdedigt daarom het belang van vrije woorden, ook wanneer gesprekken ongemakkelijk, confronterend of emotioneel worden.
Vrijheid van meningsuiting betekent niet dat woorden zonder gevolgen zijn.
Het betekent wel dat maatschappelijke kritiek uitgesproken moet kunnen worden.
HEVtig vindt dat ontwikkelingen benoemd moeten kunnen worden wanneer zij democratie, menselijke waardigheid of maatschappelijke veiligheid onder druk zetten.
Ontmenselijking moet benoemd kunnen worden.
Discriminatie moet benoemd kunnen worden.
Racisme moet benoemd kunnen worden.
Extremisme moet benoemd kunnen worden.
Propaganda moet benoemd kunnen worden.
Ook wanneer dat politiek gevoelig of maatschappelijk ongemakkelijk is.
Tegelijkertijd betekent vrijheid van meningsuiting volgens HEVtig niet dat alles zonder verantwoordelijkheid gezegd kan worden.
Woorden kunnen verbinden, informeren en beschermen. Woorden kunnen ook verdelen, ontmenselijken en geweld normaliseren.
Daarom kijkt HEVtig niet alleen naar het recht om iets te zeggen, wel ook naar de maatschappelijke gevolgen van taal, framing en politieke retoriek.
HEVtig kiest bewust voor:
- open debat
- kritische journalistiek
- feitelijke onderbouwing
- maatschappelijke discussie
- scherpe analyse
- ruimte voor tegenspraak
- bescherming van democratische vrijheden
HEVtig gelooft dat woorden krachtig mogen zijn, zolang zij niet oproepen tot geweld, intimidatie of ontmenselijking.
Democratie vraagt vrije woorden.
Vrije woorden vragen verantwoordelijkheid.
Verantwoordelijkheid vraagt menselijkheid.